Jak obliczyć koszt dostarczony (landed cost) na jednostkę — i dlaczego Twoja marża jest mniejsza, niż wynika z faktury

Zapytaj właściciela sklepu, ile kosztuje produkt, a poda cenę jednostkową od dostawcy. Zapytaj jego księgowego w marcu, a liczba będzie wyższa o 20–40%. Różnica to wszystko, co wydarzyło się między fabryką a półką: fracht, ubezpieczenie, cło, obsługa celna, kurs wymiany w dniu zapłaty faktury. To jest właśnie koszt dostarczony (landed cost), a każda decyzja cenowa oparta na cenie z faktury zamiast na nim jest po cichu błędna.

Pięć składników

Cena jednostkowa, po przeliczeniu. Faktura jest w walucie dostawcy. Przelicz ją po kursie, który faktycznie dostałeś w banku, a nie po kursie rynkowym ze strony internetowej — spread wynosi zwykle 1–3% i są to realne pieniądze.

Fracht i ubezpieczenie. To, co zapłaciłeś za przewiezienie przesyłki, w Twojej walucie. Morze, powietrze, kurier — wszystko, łącznie z ostatnim odcinkiem do Twojego magazynu.

Cło. Procent wartości celnej, która zwykle jest wartością z faktury (czasem faktura plus fracht, zależnie od kraju). Stawka zależy od kodu HS produktu; ten sam towar może mieć 0% albo 12%, zależnie od klasyfikacji — warto o tym porozmawiać z agencją celną.

Opłaty celne i agencyjne. Stałe opłaty za przesyłkę: odprawa, obsługa i dokumentacja.

Inne. Palety, kontrola, przyjęcie do magazynu — cokolwiek jeszcze kosztowała Cię ta przesyłka.

Zsumuj ostatnie cztery pozycje, a otrzymasz „dodatki” przesyłki. Podziel dodatki przez wartość z faktury, a otrzymasz narzut: 25% oznacza, że każde $100 towaru kosztuje Cię $125, zanim do Ciebie dotrze.

Rozdzielanie dodatków na zawartość przesyłki

Przesyłka zwykle zawiera wiele SKU, a dodatki trzeba rozdzielić między nie. Trzy metody, każda sprawdza się w innej sytuacji:

Według wartości — udział danej pozycji w wartości faktury. Metoda domyślna; ta, której używa większość księgowych; sprawiedliwa, gdy głównym dodatkiem jest cło, bo cło samo w sobie jest procentem wartości.

Według wagi — udział danej pozycji w kilogramach. Właściwa, gdy dominuje fracht, a przesyłka miesza ciężkie tanie towary z lekkimi drogimi. Żeliwna podstawka pod garnek i jedwabny szal nie powinny nieść tego samego frachtu na dolara.

Według sztuk — równo na każdą pozycję. Metoda prosta, ale użyteczna, gdy towary są do siebie podobne.

Wybierz jedną metodę dla firmy i trzymaj się jej; zmienianie jej między przesyłkami sprawia, że kosztów nie da się ze sobą porównać.

Przykład liczbowy

Przesyłka 300 lnianych ręczników po ¥38.50 za sztukę, przeliczona po kursie 0.14: cena jednostkowa $5.39, wartość pozycji $1,617. Wartość faktury dla całej przesyłki to $9,000, a jej dodatki — $1,450 fracht, $90 ubezpieczenie, 8% cło ($720), $220 odprawa, $60 inne — dają razem $2,540, czyli narzut 28%. Według wartości ręczniki niosą 1,617 ÷ 9,000 = 18% dodatków, czyli $456, albo $1.52 na ręcznik. Koszt dostarczony: $6.91, a nie $5.39. Przy cenie sprzedaży $24 to marża 71% zamiast 78% sugerowanych przez fakturę. Tutaj to niewiele, ale przy produkcie o niskiej marży to różnica między zyskiem a stratą.

Co zrobić z tą liczbą

Trzy kontrole, za każdym razem, gdy przesyłka dociera.

Narzut: czy powoli rośnie? Narzut powyżej 25–30% zwykle oznacza fracht lotniczy, który powinien być morski, albo zamówienie zbyt małe wobec swoich stałych opłat celnych. Marża na SKU przy najnowszym koszcie dostarczonym, w porównaniu z Twoim celem: cena przywracająca cel to landed cost ÷ (1 − target margin). Waluta: jeśli waluta dostawcy zmieni się o 10% na Twoją niekorzyść, które SKU spadną poniżej celu? To Twoja ekspozycja, i przemawia za kontraktem terminowym albo ceną z zapasem bezpieczeństwa.

Landed Cost & COGS Calculator robi to wszystko na podstawie trzech arkuszy: Shipments (faktura w dowolnej walucie plus dodatki), Lines (co było w przesyłce — arkusz alokuje koszty według wartości, wagi lub sztuk) oraz Catalogue z najnowszym i średnim kosztem dostarczonym na SKU, ceną dla celu i testem warunków skrajnych kursu walutowego. Strona poniedziałkowa pokazuje jedną liczbę — rzeczywistą marżę brutto przy koszcie dostarczonym, ważoną tym, co sprzedajesz — i trzy werdykty.

Niezależnie od narzędzia, przestań ustalać ceny na podstawie faktury. Faktura to to, co policzył dostawca. Koszt dostarczony to to, co produkt naprawdę Cię kosztował.